ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ชานเรือน, พื้นภายนอกเรือน.
ก. หกล้มเอามือเท้าพื้น.
น. ที่ใต้พื้นเรือนซึ่งยกพื้นสูง.
น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.
น. แผ่นดิน, พื้นดิน. (ป., ส.).
น. ศาลาที่ใช้พื้นดินเป็นพื้นหรือพื้นติดดิน ใช้ประกอบศาสนกิจเป็นต้น เช่น ศาลาดินที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม.
ว. อาการเดินหนัก ๆ ช้า ๆ ทำให้พื้นไหวเยือก ๆ, อาการที่พื้นยุบขึ้นยุบลง เช่น เดินบนพื้นฟากยวบยาบ.
ก. วางทอดลงเป็นพื้น เช่น ปูกระดาน ปูหินอ่อน, วางแผ่ลงกับพื้น เช่น ปูเสื่อ ปูผ้า.
ก. ลงกันไม่สนิท, กระดกสูงกว่าพื้น, เช่น กระดานกระเดิด.
น. พื้นหน้าเรียบ เช่น ราบคาบ. (ไทยขาว).
น. ส่วนที่เป็นพื้นราบรอบปุ่มฆ้อง, หลังฉัตร ก็ว่า.
น. พื้นเรือนที่ยื่นพ้นชายคาระเบียงออกมา.