ผลการค้นหา

ค้นเจอ 51 รายการ

ว. พอกินไปวันหนึ่ง ๆ.

คำห้ามเพื่อขอยับยั้ง.

ว. เหมาะ, ควร, มักใช้ในความปฏิเสธว่า ไม่พอที่ เช่น ไม่พอที่จะเข้าไปยุ่งกับเขาเลย.

ว. ควรที่จะ เช่น พอที่จะได้ เลยไม่ได้.

น. รากไม้ที่ขึ้นเป็นปีก เป็นพู หรือเป็นปมที่โคนต้น ซึ่งแผ่ขยายออกไปรอบ ๆ เพื่อพยุงลำต้น เช่น พอนตะเคียน พอนมะค่า, พูพอน ก็เรียก.

ว. สีเหลืองนวล, เรียกชันชนิดหนึ่งที่มีสีอย่างนั้น สำหรับใช้พอนเรือเป็นต้นว่า ชันพอน หรือ ลาพอน. ก. ยาด้วยชันเป็นต้นให้เรียบ เช่น พอนครุ พอนกะโล่.

ก. เอาน้ำมันยางชโลมเรือหลังจากตอกหมันแล้ว.

ว. เพียงปานกลาง เช่น มีฐานะดีพอประมาณ.

ว. พอจะใช้ได้บ้าง เช่น ความรู้ของเขาพอไปได้.

ว. มีหน้าตาสวยพออวดได้ (ใช้แก่ผู้หญิง).

ก. ได้เท่าที่กะไว้ เช่น ได้เท่านี้ก็พอเพียงแล้ว.

ก. พอสู้กันได้ เช่น เขามีฝีมือพอฟัดพอเหวี่ยงกัน, พอวัดพอเหวี่ยง ก็ว่า.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ