ค้นเจอ 9,656 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พลกฤต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไพร่หลวง

(โบ) น. พลที่เข้าประจำการแล้ว.

เสนางค์,เสนางคนิกร

[เส-นาง, -คะนิกอน] น. ส่วนแห่งกองทัพโบราณมี ๔ ส่วน คือ พลช้าง พลม้า พลรถ และพลเดินเท้า. (ป.).

ฉลับ

[ฉะหฺลับ] (กลอน) ก. สลับ เช่น แล่นลล้าวฉลับพล. (สมุทรโฆษ).

สาบานธง

ก. กล่าวปฏิญาณตนต่อหน้าธงชัยเฉลิมพล (ใช้แก่ทหาร).

จัตุรงคพล

[จัดตุรงคะ-] น. จตุรงคพล, กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ. (ป., ส. จตุรงฺค + เสนา).

เรือยกพลขึ้นบก

น. เรือที่ใช้ในการลำเลียงขนส่งทหาร พัสดุ และอาวุธยุทโธปกรณ์ในการรบแบบสะเทินน้ำสะเทินบก มีหลายขนาด เช่น เรือคอมมานโด เรือยกพลจู่โจม.

พิทยาพล

น. กำลังกายสิทธิ์. (ส. วิทฺยาพล).

กระเอิก

(กลอน) ว. เอิกเกริก เช่น พลเกรอกกระเออกอึง. (สรรพสิทธิ์).

เขน

น. เรียกตัวแสดงโขนพวกหนึ่งซึ่งเป็นพลรบ มีหน้าที่ออกเต้นในเวลายกทัพ ว่า พลเขน, เรียกอาการเต้นของพลเขนว่า เต้นเขน.

จตุรงคพล

[จะตุรงคะ-] น. กองทัพมีกำลัง ๔ เหล่า คือ เหล่าช้าง เหล่ารถ เหล่าม้า เหล่าราบ; หมากรุก.

พยัญชนะตัวต้น เป็นพวกอักษรกลาง ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กก.

พลาดิศัย

ว. มีกำลังยิ่ง. (ส. พล + อติศย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ