ค้นเจอ 1,899 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พระอาทิตย์, ตะวัน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภาณุมาศ

น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).

อักกะ

น. พระอาทิตย์; ต้นรัก. (ป.; ส. อรฺก).

จาตุรนต์รัศมี

น. ผู้มีรัศมีแผ่ไปในทิศทั้ง ๔ คือ พระอาทิตย์. (ส.).

ทินกร

[ทินนะกอน] น. พระอาทิตย์. (ป., ส.).

ภาสกร

[พาดสะกอน, พาสะกอน] น. พระอาทิตย์.

สุริยวงศ์

น. วงศ์แห่งกษัตริย์เนื่องมาจากพระอาทิตย์, คู่กับ จันทรวงศ์. (ส.).

อุษณกร

[-กอน] น. “ผู้กระทำความร้อน” หมายถึง พระอาทิตย์.

สีตลรัศมี

ว. มีรัศมีเย็น หมายถึง พระจันทร์ คู่กับ อุษณรัศมี มีรัศมีร้อน หมายถึง พระอาทิตย์.

อุษณรัศมี

ว. มีรัศมีร้อน หมายถึง พระอาทิตย์, คู่กับ สีตลรัศมี มีรัศมีเย็น หมายถึง พระจันทร์.

สูรยคราส,สุริยคราส

น. “การกลืนดวงอาทิตย์” ตามความเข้าใจของคนโบราณที่เชื่อว่าพระราหูอมดวงอาทิตย์, สุริยุปราคา ก็เรียก.

สนธยา

[สนทะ-] น. เวลาโพล้เพล้พลบคํ่า, บางทีใช้ว่า ยํ่าสนธยา; ช่วงเวลาที่ต่อระหว่างกลางวันกับกลางคืน คือเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้นหรือพระอาทิตย์ตก. (ส.).

ไถง

[ถะไหฺง] น. ตะวัน; วัน. (ข. ไถฺง).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ