ค้นเจอ 70 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พรหม,พรหม-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พรหมพันธุ์

น. “วงศ์พรหม” คือพราหมณ์โดยตระกูล คือ พราหมณ์เลว. (ส.).

พรหมินทร์

[พฺรมมิน] น. พรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).

สุทธาวาส

น. ชื่อพรหมโลกซึ่งเป็นที่ที่พระอนาคามีไปเกิด. (ป.).

พรหมพักตร์

น. ยอดเครื่องสูงหรือยอดสิ่งก่อสร้างที่เป็นหน้าพรหม ๔ ด้าน.

แดนไตร

น. โลกทั้ง ๓ ได้แก่ กามภพ คือภพของเทวดาลงมา, รูปภพ คือภพของพรหมที่มีรูป, อรูปภพ คือภพของพรหมที่ไม่มีรูป; หรือ สวรรค์ มนุษยโลก และบาดาล.

พรหมปุโรหิต

น. พราหมณ์ชั้นสูง; ชื่อพรหมหมู่หนึ่งอยู่ในสวรรค์อันสูงกว่าชั้นพรหมปาริสัช; ชื่อคัมภีร์แพทย์ว่าด้วยต้นเหตุที่มนุษย์เกิด. (ส.).

พิสมัยเรียงหมอน

น. ชื่อวิธีรำท่าหนึ่งอยู่ในลำดับว่า พรหมนิมิต พิสมัยเรียงหมอน. (ฟ้อน).

หงสรถ

[หงสะรด] น. พระผู้มีหงส์เป็นพาหนะ คือ พระพรหม.

อสัญญีสัตว์

น. พรหมพวกหนึ่งมีรูปแต่ไม่มีสัญญา ดังมีกล่าวไว้ในไตรภูมิกถา. (ป. อสญฺสตฺต).

พรหเมนทร์,พรหเมศวร

[พฺรมเมน, พฺรมเมสวน] น. พระพรหมผู้เป็นใหญ่. (ส.).

ธาดา

น. ผู้สร้าง, ผู้ทรงไว้, พระพรหมผู้สร้างตามหลักศาสนาพราหมณ์. (ป.).

แผน

(โบ; กลอน) น. เรียกพระพรหมว่า ขุนแผน เช่น ขุนแผนแรกเอาดินดูที่. (แช่งนํ้า).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ