ค้นเจอ 244 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "พงศ์พสิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระบัด

(โบ) ก. ฉ้อโกง เช่น กระบัดสิน, ตระบัด ประบัด หรือ สะบัด ก็ใช้.

โกสินทร์

[-สิน] น. พระอินทร์. (ตัดมาจาก ป. โกสิย + ส. อินฺทฺร).

นาฏศิลป์

[นาดตะสิน] น. ศิลปะแห่งการละครหรือการฟ้อนรำ. (ส.).

บูรพ์,บูรพะ

[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.

อติชาต,อติชาต-

[อะติชาด, อะติชาดตะ-] ว. เลิศกว่าเผ่าพงศ์. (ป., ส.).

เคน

(โบ) ก. ประเคน เช่น สิ่งสินเวนเคน. (ม. คำหลวง มหาราช).

พยาม,พยามะ

[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).

ศศิ,ศศิ,ศศิน,ศศี

[สะสิ, สะสิน, สะสี] น. “ซึ่งมีกระต่าย” คือ ดวงจันทร์. (ส.).

กระถั่ว

น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).

กะถัว

น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).

กะทับ

น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).

กาเรการ่อน

น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ