ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(โบ) ก. ฉ้อโกง เช่น กระบัดสิน, ตระบัด ประบัด หรือ สะบัด ก็ใช้.
[-สิน] น. พระอินทร์. (ตัดมาจาก ป. โกสิย + ส. อินฺทฺร).
[นาดตะสิน] น. ศิลปะแห่งการละครหรือการฟ้อนรำ. (ส.).
[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.
[อะติชาด, อะติชาดตะ-] ว. เลิศกว่าเผ่าพงศ์. (ป., ส.).
(โบ) ก. ประเคน เช่น สิ่งสินเวนเคน. (ม. คำหลวง มหาราช).
[พะยาม, พะยามะ] น. วา คือ ระยะวาหนึ่ง. (ป. พฺยาม, วฺยาม; ส. วฺยาม).
[สะสิ, สะสิน, สะสี] น. “ซึ่งมีกระต่าย” คือ ดวงจันทร์. (ส.).
น. นกอีเพา. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกกระตั้ว. (พจน. ๒๔๙๓).
น. นกตะขาบ. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ต้นกะเรกะร่อน. (พจน. ๒๔๙๓).