ค้นเจอ 208 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝนโปรย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ข้าวนาปี

น. ข้าวที่ปลูกในฤดูฝน.

สู้แดดสู้ฝน

ก. ทนแดดทนฝน.

ฝนตกไม่ทั่วฟ้า

(สำ) ก. ให้หรือแจกจ่ายอะไรไม่ทั่วถึงกัน.

พิรุณ

น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).

จั้ก ๆ

ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.

พรรษฤดู

[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).

ฤดูกาล

น. เวลา, คราว, เช่น ฝนไม่ตกตามฤดูกาล.

ลมหวน

น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.

เว้นแต่

สัน. นอกจาก, ยกเว้น, เช่น ฉันจะไป เว้นแต่ฝนตก.

หยิม ๆ

ว. อาการที่ฝนตกพรำประปราย.

โบกขรพรรษ

[-พัด] น. ฝนดุจนํ้าตกลงในใบบัว, ฝนชนิดนี้ กล่าวไว้ว่า ใครอยากจะให้เปียก ก็เปียก ถ้าไม่อยากให้เปียก ก็ไม่เปียก เหมือนนํ้าตกลงบนใบบัว. (ป. โปกฺขร ว่า ใบบัว + ส. วรฺษ ว่า ฝน).

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ