ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ข้าวที่ปลูกในฤดูฝน.
ก. ทนแดดทนฝน.
(สำ) ก. ให้หรือแจกจ่ายอะไรไม่ทั่วถึงกัน.
น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).
ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.
[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).
น. เวลา, คราว, เช่น ฝนไม่ตกตามฤดูกาล.
น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.
สัน. นอกจาก, ยกเว้น, เช่น ฉันจะไป เว้นแต่ฝนตก.
ว. อาการที่ฝนตกพรำประปราย.
[-พัด] น. ฝนดุจนํ้าตกลงในใบบัว, ฝนชนิดนี้ กล่าวไว้ว่า ใครอยากจะให้เปียก ก็เปียก ถ้าไม่อยากให้เปียก ก็ไม่เปียก เหมือนนํ้าตกลงบนใบบัว. (ป. โปกฺขร ว่า ใบบัว + ส. วรฺษ ว่า ฝน).
(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.