ค้นเจอ 208 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ฝนสิริ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มิ่ง

น. สิ่งเป็นสิริมงคล เช่น มิ่งเมือง เมียมิ่ง.

พิรุณ

น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).

จั้ก ๆ

ว. เสียงอย่างเสียงฝนตกแรง.

พรรษฤดู

[พันสะรึดู] น. หน้าฝน. (ส.).

ฤดูกาล

น. เวลา, คราว, เช่น ฝนไม่ตกตามฤดูกาล.

ลมหวน

น. ลมที่พัดกลับไปกลับมาขณะฝนตก.

เว้นแต่

สัน. นอกจาก, ยกเว้น, เช่น ฉันจะไป เว้นแต่ฝนตก.

หยิม ๆ

ว. อาการที่ฝนตกพรำประปราย.

โบกขรพรรษ

[-พัด] น. ฝนดุจนํ้าตกลงในใบบัว, ฝนชนิดนี้ กล่าวไว้ว่า ใครอยากจะให้เปียก ก็เปียก ถ้าไม่อยากให้เปียก ก็ไม่เปียก เหมือนนํ้าตกลงบนใบบัว. (ป. โปกฺขร ว่า ใบบัว + ส. วรฺษ ว่า ฝน).

ฝนตกขี้หมูไหล

(สำ) ก. พลอยเหลวไหลไปด้วยกัน, มักใช้เข้าคู่กับ คนจัญไรมาพบกัน ว่า ฝนตกขี้หมูไหล คนจัญไรมาพบกัน.

ฝนตกอย่าเชื่อดาว

(สำ) ก. อย่าไว้วางใจใครหรืออะไรจนเกินไป, มักใช้เข้าคู่กับ มีเมียสาวอย่าเชื่อแม่ยาย ว่า ฝนตกอย่าเชื่อดาว มีเมียสาวอย่าเชื่อแม่ยาย.

ปรอย ๆ

[ปฺรอย] ว. ที่ตกเป็นระยะ ๆ ไม่หนาเม็ด (ใช้แก่ฝนตก) เช่น ฝนตกปรอย ๆ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ