ค้นเจอ 326 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผูก, มัด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เสาปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง, ปอง ก็ว่า.

มัชฌิมประเทศ

[มัดชิมะ-, มัดชิม-] น. ประเทศอินเดีย, ตามแบบหมายถึงอินเดียตอนกลาง.

มัตสยะ,มัตสยา

[มัดสะยะ, มัดสะหฺยา] น. ปลา. (ส. มตฺสฺย; ป. มจฺฉ).

มัธยมศึกษา

[มัดทะยมมะ-, มัดทะยม-] น. การศึกษาระหว่างประถมศึกษากับอุดมศึกษา.

จองเวรจองกรรม

ก. ผูกอาฆาตพยาบาทไม่มีที่สิ้นสุด.

ถือโกรธ

ก. คุมแค้น, ผูกใจโกรธ.

ประหวัด

ก. หวนคิดเพราะผูกใจอยู่.

สังหิต

ก. รวมไว้, ผูกหรือติดเข้าด้วยกัน. (ส. สํหิต).

อาพันธ์,อาพันธนะ

น. เครื่องผูก, การผูก. (ป., ส.).

ปอง

น. เสาเตี้ย ๆ สำหรับผูกเท้าหลังของช้าง เช่น ผูกช้างยืนโรง ผูกช้างในการเล่นผัดช้าง เรียกว่า เสาปอง.

เงื่อน

น. เชือกหรือเส้นด้ายเป็นต้นที่ผูกกันเป็นปม เช่น เงื่อนกระทกหรือเงื่อนกระตุก คือเงื่อนที่ผูกแล้วกระตุกออกได้ง่าย เงื่อนตาย คือเงื่อนที่ผูกแล้วแก้ยาก เงื่อนเป็น คือเงื่อนที่ผูกแล้วแก้ง่าย.

มัตถลุงค์

[มัดถะลุง] น. มันสมอง. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ