ผลการค้นหา

ผัดผัก* *ผัดผัก *ผัดผัก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 178 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผัดผัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พักแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

พัดแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

แพ็งแพว

น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

กาด

น. ชื่อไม้ล้มลุกหลายชนิดหลายสกุล บางชนิดใช้ใบ บางชนิดใช้หัวเป็นผัก เช่น ผักกาดกวางตุ้ง (Brassica chinensis Jusl.) ผักกาดขม หรือ ผักกาดเขียว (B. juncea Czern. et Coss.) ผักกาดขาว หรือ แป๊ะช่าย (B. chinensis Jusl. var. pekinensis Rupr.) ผักกาดหัว หรือ ไช้เท้า (Raphanus sativus L.) ในวงศ์ Cruciferae, ผักกาดหอม (Lactuca sativa L.) ในวงศ์ Compositae, ผักเหล่านี้เป็นพรรณไม้ที่นำเข้ามาปลูกเพื่อเป็นอาหาร.

แป้งฝุ่น

น. แป้งเป็นผงละเอียด ใช้ผัดหน้าหรือทาตัว.

อล่องฉ่อง

[อะหฺล่อง-] (ปาก) ว. ผุดผ่อง เช่น ผัดหน้าขาวอล่องฉ่อง.

โขม

น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].

ไช้เท้า

น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).

จ้อกวอก

ว. ขาวมาก (มักใช้แก่หน้าที่ผัดแป้งไว้ขาวเกินไป).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด