ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[วาสะ-] น. การอบ, การทำให้หอม; เครื่องหอม, นํ้าหอม. (ป., ส.).
[สะหฺลัด] น. ชื่อยำชนิดหนึ่งตามแบบชาวตะวันตก ประกอบด้วยผักสดหลายชนิด เช่น ผักกาดหอม หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศ แตงกวา เป็นหลัก และอาจมีเนื้อสัตว์หรือไข่ด้วย ราดด้วยน้ำปรุงรสที่เรียกว่า น้ำสลัด สลัดมีหลายชนิด เช่น สลัดผัก สลัดเนื้อสัน สลัดแขก.
[ผักคุน, ผักคุนะ-] น. เดือนผลคุน, เดือนผาลคุน. (ป.).
[กฺวาง-] น. ชื่อผักกาดชนิดหนึ่ง เรียกว่า ผักกาดกวางตุ้ง. (ดู กาด ๑).
(ถิ่น-พายัพ, อีสาน, ปักษ์ใต้) ว. หงิก เช่น ผักกูด คือ ผักยอดใบหงิก.
(กลอน) ว. อวล, หอมตลบ.
น. นํ้าที่อบด้วยควันกำยานหรือเทียนอบ และปรุงด้วยเครื่องหอม.
น. แป้งที่ปรุงด้วยเครื่องหอม.
น. เสารภย์, กลิ่นหอม. (ส.).
มีกลิ่นไม่ดี, ตรงข้ามกับ หอม
วิเศษณ์
ว. มีรูปร่างงาม แต่มีความประพฤติ ท่าทีวาจา และกิริยามารยาทไม่ดี.
น. ความหอม, กลิ่นหอม; กลิ่นหอมที่มีอยู่ในส่วนต่าง ๆ ของต้นไม้ ได้แก่ ราก แก่น กระพี้ เปลือก สะเก็ด น้ำในต้น ใบ ดอก และผล.