ค้นเจอ 175 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักขม,ผักปวยเล้ง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).

ขมเป็นยา

(สำ) น. คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด, มักใช้เข้าคู่กับ หวานเป็นลม ว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา.

บัวขม

น. บัวสายพันธุ์หนึ่งในสกุล Nymphaea ดอกเล็ก สีขาว สายกินได้ หัวมีรสขม.

ผักเผ็ด

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).

ผักไผ่

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

ผักสามหาว

(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.

ผักหนอง

[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).

หัวแหวน

[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).

หวานนอกขมใน

(สำ) ก. พูด ทำ หรือแสดงให้เห็นว่าดีแต่ภายนอก แต่ในใจกลับตรงข้าม.

กระชอม

(โบ) ว. มาก, ใหญ่, เช่น ผักกาดกองกระชอมก็มี. (ม. คำหลวง มหาพน).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ