ผลการค้นหา

ผักกาด* *ผักกาด *ผักกาด*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 146 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ผักกาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โอกาส

[-กาด] น. ช่อง, ทาง; เวลาที่เหมาะ, จังหวะ. (ป.; ส. อวกาศ).

สลัด

[สะหฺลัด] น. ชื่อยำชนิดหนึ่งตามแบบชาวตะวันตก ประกอบด้วยผักสดหลายชนิด เช่น ผักกาดหอม หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศ แตงกวา เป็นหลัก และอาจมีเนื้อสัตว์หรือไข่ด้วย ราดด้วยน้ำปรุงรสที่เรียกว่า น้ำสลัด สลัดมีหลายชนิด เช่น สลัดผัก สลัดเนื้อสัน สลัดแขก.

โขม

น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

ศาก,ศาก-,ศากะ

[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).

ศากภักษ์

น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).

แกงส้ม

น. แกงพวกหนึ่ง มีลักษณะคล้ายแกงเผ็ด แต่ไม่ใส่เครื่องเทศ กะทิ หรือ นํ้ามัน มีรสเปรี้ยวด้วยนํ้าส้มมะขาม ใช้ผัก ผลไม้ หรือ ดอกไม้บางอย่าง เป็นต้น แกงกับกุ้งหรือปลา เรียกชื่อตามสิ่งนั้น ๆ เช่น แกงส้มผักกาดขาว แกงส้มมะละกอ แกงส้มดอกแค.

ผักเผ็ด

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).

ผักไผ่

(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].

ผักสามหาว

(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.

ผักหนอง

[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).

หัวแหวน

[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด