ค้นเจอ 12,459 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ป.ว.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปาร,ปาร-

[ปาระ-] น. ฝั่ง, ฝั่งตรงข้าม; ที่สุด; นิพพาน. (ป., ส.).

อคาร,อคาร-

[อะคาระ-] น. อาคาร. (ป., ส.).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

ทาร,ทาร-

[ทาระ-] (แบบ) น. เมีย เช่น ทารทาน คือ การให้เมียเป็นทาน. (ป., ส.).

จตุร,จตุร-

[จะตุระ-] ว. สี่, ใช้ประกอบหน้าคำที่มาจากภาษาบาลีหรือสันสกฤต. (ส.; ป. จตุ).

พีร,พีร-

[พีระ-] น. ผู้เพียร, ผู้กล้า, นักรบ. (ป., ส. วีร).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

ธนุ,ธนุรญ

(แบบ) น. ธนู. (ป.).

คารพ

[-รบ] น. ความเคารพ, ความนับถือ. (ป. คารว).

พัชระ

น. เพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

พิเชียร

น. เพชร. (ป. วชิร; ส. วชฺร).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ