ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-ทก] (โบ) น. เรียกปืนเล็กยาวชนิดหนึ่งว่า ปืนมณฑก. (อ. bundook).
น. ป้อม, หอ, วัง, เมือง. (ป. ปุร).
ว. มีสัณฐานกลมป้อม, กระเปาะเหลาะ ก็ว่า. ก. ประจบประแจง.
น. ที่ดินที่พูนสูงขึ้นเป็นเชิงของป้อมปราการ, พื้นที่ว่างภายในป้อมสำหรับให้ทหารขึ้นไปอยู่ตรวจการณ์หรือต่อสู้ข้าศึก.
[-เพฺลิง] น. ปืน. (ข. กำเภลิง).
น. ชื่อปืนชนิดหนึ่ง. (ตะเลงพ่าย).
(โบ) น. ปืนใหญ่, เขียนเป็น ละบู ก็มี.
[ปัดสะ-] น. ลูกปืนที่บรรจุดินและแก๊ปในตัว; เรียกปืนที่ใช้ลูกชนิดนี้ว่า ปืนปัศตัน.
[-เพฺลิง] น. ปืนไฟ. (ข. กำเภฺลีง).
น. ดาบสั้นตรงสำหรับติดปลายปืน.
ก. เหนี่ยวไกปืนให้นกสับลงที่แก๊ป, ลั่นนก ก็ว่า.
ก. ผิดจากแนวที่ถูกต้อง เช่น ปืนเสียศูนย์ ยิงได้ไม่แม่นยำ.