ค้นเจอ 171 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุริม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

แคม

น. ส่วนริมทั้ง ๒ ข้างเรือ, เรียกของอื่นที่มีลักษณะคล้ายริมเรือ เช่น แคมร่อง.

ตลิ่ง

[ตะหฺลิ่ง] น. ส่วนของฝั่งที่ไม่ลาดริมแม่นํ้าลำคลอง.

ทาม

น. ที่ริมฝั่งลำนํ้า มีนํ้าท่วมเป็นครั้งคราว.

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

ชาย

น. ส่วนริมหรือปลายของสิ่งของบางอย่าง เช่น ชายผ้า ชายจีวร, ส่วนที่สุดเขต, ริม, เช่น ชายป่า ชายแดน ชายทะเล.

ปริมัท

[ปะริมัด] ก. นวด, บีบ, ขยำ. (ป.; ส. ปริมรฺทน, ปริมรฺท).

ปุนภพ

[ปุนะพบ] น. ภพใหม่, การเกิดใหม่. (ป. ปุนพฺภว); สมัยเกิดใหม่ ได้แก่ตอนเริ่มต้นยุคปัจจุบันหลังยุคกลาง.

ปุนัพพสู,ปุนัพสุ

[ปุนับพะสู, ปุนับพะสุ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๗ มี ๓ ดวง เห็นเป็นรูปเรือชัยหรือหัวสำเภา, ดาวหัวสำเภา ดาวสำเภาทอง ดาวสะเภา ดาวยามเกา หรือ ดาวตาเรือชัย ก็เรียก. (ป. ปุนพฺพสุ).

กงจักร

น. สิ่งที่มีรูปเป็นวงกลม มีริมเป็นแฉก ๆ โดยรอบ.

ฝั่ง

น. ที่ดินริมนํ้าเป็นขอบเขตทะเล แม่นํ้า ลำคลอง เป็นต้น.

พานกลีบบัว

น. พานที่ริมปากทำเป็นรูปกลีบบัวโดยรอบ.

ทับเกษตร

[-กะเสด] น. ที่อยู่ริมเขตบ้าน, เขตที่, พระระเบียง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ