ค้นเจอ 225 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปุณยธร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุรินทร์

น. เจ้าเมือง; (กลอน) เมืองใหญ่. (ส. ปุรินฺทฺร; ป. ปุรินฺท).

ลูกขุน ณ ศาลา

(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายธุรการ ซึ่งมีตำแหน่งต่าง ๆ มีเสนาบดีเป็นต้น รวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลา.

ไอริณ

เกลือสินเธาว์

อาปณ,อาปณ-,อาปณะ

[-ปะนะ-] น. ตลาด, ร้านขายของ. (ป., ส.).

ปุม,ปุม-,ปุมา

[ปุมะ-] ว. เพศชาย. (ป.).

ปุณฑริก

[ปุนดะริก, ปุนทะริก] (แบบ) น. บุณฑริก. (ป., ส. ปุณฺฑรีก).

เบาราณ

(แบบ) ว. โบราณ. (ส. เปาราณ; ป. ปุราณ, โปราณ).

เจริญสมณธรรม

ก. บำเพ็ญสมณธรรม.

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).

ลูกขุน ณ ศาลหลวง

(โบ) น. คณะข้าราชการชั้นสูงฝ่ายตุลาการ ซึ่งรวมกันเรียกว่า ลูกขุน ณ ศาลหลวง มีหน้าที่พิพากษาคดีอย่างศาลยุติธรรม แต่มิได้เป็นผู้พิจารณาคดี เพราะมีตระลาการที่จะพิจารณาคดีแล้วขอคำตัดสินจากลูกขุน ณ ศาลหลวงอีกชั้นหนึ่ง, กฎหมายตราสามดวงมักใช้ว่า ลูกขุน ณ สานหลวง.

ปุรณะ

[ปุระนะ] ก. บูรณะ. (ส. ปูรณ).

ปาณนาศ

น. ความตาย. (ส. ปฺราณนาศ).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ