ผลการค้นหา

ประเด็ก* *ประเด็ก *ประเด็ก*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 6,532 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประเด็ก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เด็ก

น. คนที่มีอายุยังน้อย; (กฎ) ผู้เยาว์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์; ผู้ซึ่งอายุไม่ครบ ๑๘ ปีบริบูรณ์ และยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยการสมรส; บุคคลอายุเกิน ๗ ปีบริบูรณ์ แต่ยังไม่เกิน ๑๔ ปีบริบูรณ์; บุคคลที่มีอายุแต่ ๑๕ ปีลงมา; บุคคลผู้มีอายุไม่เกิน ๑๘ ปีบริบูรณ์. ว. ยังเล็ก; อ่อนวัยกว่าในคำว่า เด็กกว่า.

ดามระ

[ดามมะระ, ดามะระ] (แบบ) น. ทองแดง. (ส. ตามฺร; ป. ตมฺพ).

บำรู

ก. ตกแต่ง, บำรุง; ประ เช่น บำรูงา ว่า ประงา.

มุทคระ

[มุดคะระ] น. ไม้ค้อน. (ส. มุทฺคร; ป. มุคฺคร).

ถนป

[ถะหฺนบ] (แบบ; กลอน) น. เด็ก, เด็กกินนม. (ป.).

ปารมี

[ปาระ-] (แบบ) น. บารมี. (ป.).

เภรวะ

[-ระ-] น. ความขลาด, ความกลัว. (ป.).

โมร,โมร-

[-ระ-] น. นกยูง. (ป., ส.).

สรภู

[สะระ-] น. ตุ๊กแก. (ป.).

ติตติระ

[ติด-] (แบบ) น. นกกระทา. (ป.).

ประดัก ๆ

ว. อาการแห่งคนที่ตกนํ้าแล้วสำลักนํ้า เรียกว่า สำลักประดัก ๆ, อาการที่ชักหงับ ๆ ใกล้จะตาย.

ประโดง

น. ลำน้ำขนาดเล็กที่ขุดจากลำน้ำขนาดใหญ่เพื่อชักน้ำเข้านาเข้าสวน เรียกว่า ลำประโดง, ลำกระโดง ก็ว่า.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด