ค้นเจอ 324 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ประดง (โรค)"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เกลี่ยวดำ

[เกฺลี่ยว-] น. โรคเปลี่ยวดำ.

ตกขาว

น. โรคระดูขาว, มุตกิด ก็เรียก.

วิโรค

ว. ไม่เจ็บไข้, ปราศจากโรค. (ป.).

หยูกยา

(ปาก) น. ยารักษาโรค.

อายุรแพทย์,อายุรเวช

น. หมอรักษาโรคทางยา.

กามโรค

น. โรคซึ่งติดต่อกันได้โดยการประกอบกามกิจหรือติดต่อกันโดยใช้สิ่งของร่วมกับคนเป็นกามโรคเป็นต้น, เรียกเป็นสามัญว่า โรคบุรุษ หรือ โรคผู้หญิง.

สมุฏฐาน

[สะหฺมุดถาน] น. ที่เกิด, ที่ตั้ง, เหตุ, เช่น สมุฏฐานของโรค โรคนี้มีจิตเป็นสมุฏฐาน. (ป.).

อามัย

น. ความป่วยไข้, โรค, ความไม่สบาย, ตรงข้ามกับ อนามัย คือ ความสบาย ความไม่มีโรค. (ป., ส.).

ระบาด

ว. แพร่ไปอย่างรวดเร็ว, แพร่ไปอย่างกว้างขวาง, แพร่ไปทั่ว, เช่น ข่าวลือระบาด, ลักษณะของโรคติดต่อที่แพร่ไปอย่างรวดเร็วและกว้างขวางเป็นคราว ๆ ไป, เรียกโรคที่มีลักษณะเช่นนั้นว่า โรคระบาด เช่น อหิวาตกโรคเป็นโรคระบาดชนิดหนึ่ง.

กำเริบ

ก. รุนแรงขึ้น เช่น โรคกำเริบ กิเลสกำเริบ.

ดอกบุก

(โบ) น. ชื่อโรคมะเร็งชนิดหนึ่ง.

แทรกซ้อน

ว. ที่เกิดขึ้นในระหว่าง เช่น โรคแทรกซ้อน ปัญหาแทรกซ้อน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ