ค้นเจอ 14,695 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ปณก."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทิน

(แบบ) ก. ให้แล้ว. (ป. ทินฺน).

นิกขันต์

(แบบ) ก. ออกไป, พ้นไป, จากไป. (ป.).

นิรุทธ์

(แบบ) ก. ดับแล้ว. (ป.).

ปูชิต

ก. บูชิต. (ป.).

ลัภ

ก. ได้. (ป., ส.).

เวณะ

น. ช่างจักสาน. (ป.; ส. ไวณ).

สมีระ

[สะมี-] น. ลม. (ป., ส. สมีรณ).

สวนะ

น. การไหลไป. (ป.; ส. สฺรวณ).

วิเศษณ,วิเศษณ-,วิเศษณ์

[วิเสสะนะ-, วิเสด] (ไว) น. คำจำพวกหนึ่งที่แต่งหรือขยายคำนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์เพื่อบอกคุณภาพหรือปริมาณเป็นต้น เช่น คนดี นํ้ามาก ทำดี ดีมาก. (ส.).

ปัจเวกขณ์

[ปัดจะเวก] (แบบ) น. การเห็นลงจำเพาะ, การพิจารณา. (ป. ปจฺจเวกฺขณ).

วิจาร,วิจารณ,วิจารณ-,วิจารณ์

[วิจาน, วิจาระนะ-, วิจาน] ก. ให้คำตัดสินสิ่งที่เป็นศิลปกรรมหรือวรรณกรรมเป็นต้น โดยผู้มีความรู้ควรเชื่อถือได้ ว่ามีค่าความงามความไพเราะดีอย่างไร หรือมีข้อขาดตกบกพร่องอย่างไรบ้าง เช่น เขาวิจารณ์ว่า หนังสือเล่มนี้แสดงปัญหาสังคมในปัจจุบันได้ดีมากสมควรได้รับรางวัล, ติชม, มักใช้เต็มคำว่า วิพากษ์วิจารณ์ เช่น คนดูหนังวิพากษ์วิจารณ์ว่า หนังเรื่องนี้ดำเนินเรื่องช้าทำให้คนดูเบื่อ.

ปริ

[ปฺริ] ก. แย้ม, ผลิ, แตกแต่น้อย.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ