ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. นำศัตรูเข้าบ้าน.
น. บ้านปลายเขตแดน. (ป.).
น. เขตบริเวณ เช่น ละแวกบ้าน.
[วะสะ-] (แบบ) น. ที่อยู่, บ้าน; การอยู่. (ป.).
น. การอยู่, การพัก; ที่อยู่, บ้าน. (ป., ส.).
ก. ครองเมือง.
(สำ) น. เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในครอบครัวหรือในบ้านเมืองอย่างร้ายแรงถึงทำให้ต้องกระจัดกระจายพลัดพรากกัน.
(สำ) ก. โกงกินทรัพย์สมบัติของชาติ.
(กฎ) น. ยาแผนปัจจุบันหรือยาแผนโบราณ ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศเป็นยาสามัญประจำบ้าน.
(ปาก) น. ผู้เป็นใหญ่ในการปกครองบ้านเมือง.
ว. ใช้เรียกยาเกร็ดที่ชาวบ้านเชื่อถือกันเองว่า ยากลางบ้าน.
ก. ทลาย เช่น บ้านพัง ตึกพัง, ทำให้ทลาย เช่น พังบ้าน พังประตู.