ค้นเจอ 163 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญญฤทธิ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุญญาธิสมภาร

น. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.

สมบุญ

ว. เหมาะแก่ที่มีบุญ.

ธนุ,ธนุรญ

(แบบ) น. ธนู. (ป.).

ธัญ,ธัญ,ธัญญ

[ทัน, ทันยะ-] น. ข้าวเปลือก. (ป. ธญฺ; ส. ธานฺย).

แผลงศร

ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.

บุญฤทธิ์

[บุนยะ-] น. ความสำเร็จด้วยบุญ.

เอาบุญเอาคุณ

ว. หวังให้เขาตอบแทนบุญคุณ.

ประภาพ

[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).

มหิทธิ

[มะหิดทิ] ว. มีฤทธิ์มาก. (ป. มหา + อิทฺธิ).

จาริก,จารึก,จารึก

น. ผู้ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น. ก. ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น.

คู่บุญ

น. ผู้ที่เคยสร้างบุญกุศลร่วมกันมาในชาติก่อน.

เจ้าข้าวแดงแกงร้อน

น. ผู้มีบุญคุณที่เคยอุปการะเลี้ยงดูมา.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ