ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. บุญที่ได้สั่งสมไว้มากยิ่ง.
ว. เหมาะแก่ที่มีบุญ.
(แบบ) น. ธนู. (ป.).
[ทัน, ทันยะ-] น. ข้าวเปลือก. (ป. ธญฺ; ส. ธานฺย).
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
[บุนยะ-] น. ความสำเร็จด้วยบุญ.
ว. หวังให้เขาตอบแทนบุญคุณ.
[ปฺระพาบ] น. อำนาจ, ฤทธิ์. (ส.).
[มะหิดทิ] ว. มีฤทธิ์มาก. (ป. มหา + อิทฺธิ).
น. ผู้ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น. ก. ท่องเที่ยวไปเพื่อสั่งสอนหรือแสวงบุญเป็นต้น.
น. ผู้ที่เคยสร้างบุญกุศลร่วมกันมาในชาติก่อน.
น. ผู้มีบุญคุณที่เคยอุปการะเลี้ยงดูมา.