ค้นเจอ 142 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บัวทิพย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สัตตบงกช

[สัดตะบงกด] น. ชื่อบัวหลวงพันธุ์หนึ่ง. (ดู บัว).

กระมุท

น. บัว, กมุท ก็ว่า. (แผลงมาจาก กุมุท).

โกเมศ

น. ดอกบัว, บัว. (เลือนมาจาก โกมุท).

สฤก

[สฺริก] น. บัวขาว. (ส.).

กบเต้นกลางสระบัว

น. ชื่อกลบทชนิดหนึ่ง ตัวอย่างว่า หมายชิดมิตรเชือนไม่เหมือนหมาย.

บัวไม่ช้ำ น้ำไม่ขุ่น

(สำ) ก. รู้จักผ่อนปรนเข้าหากัน มิให้กระทบกระเทือนใจกัน, รู้จักถนอมนํ้าใจไม่ให้ขุ่นเคืองกัน, บัวไม่ให้ชํ้า นํ้าไม่ให้ขุ่น ก็ว่า.

จงกลนี

[-กนละนี] น. บัว, บัวดอกคล้ายบัวขม มีเกสรซ้อนหลายชั้น แตกก้านต่อดอกแล้วมีดอกต่อกัน ๓ ดอกบ้าง ๔ ดอกบ้าง. (ทมิฬ เจ็ง ว่า แดง กาฬนีร ว่า บัว หมายความว่า บัวแดง). (พจน. ๒๔๙๓).

โตนด

[ตะโหฺนด] น. ชื่อเรียกลูกบัวในสกุล Nymphaea วงศ์ Nymphaeaceae. (ดู บัว).

วิมาน

น. ที่อยู่หรือที่ประทับของเทวดา; ยานทิพย์. (ป., ส.).

สุร

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

สุร-

[-ระ-] น. เทวดา. ว. ทิพย์. (ป., ส.).

ฐานเชิงบาตร

น. ฐานรูปเชิงบัวหน้ากระดาน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ