ผลการค้นหา

ค้นเจอ 677 รายการ

[-ตะ-] ว. เย็น, หนาว. (ป.).

[-ตะละ-] ว. เย็น, หนาว. (ป.).

(สำ) ก. หนีจากที่ที่มีความเดือดร้อนมาอาศัยอยู่ในที่ที่มีความสงบสุข.

ว. เย็นอย่างสิ่งไม่มีชีวิต เช่น เขานอนตายตัวเย็นชืด, เย็นจนหมดรสชาติ เช่น แกงเย็นชืด.

[-เพฺรา] น. กินอาหารมื้อเย็น.

ว. ยิ่งนัก, จัด, เช่น เย็นเฉียบ คมเฉียบ.

[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).

[-มะแล่ง] น. เวลาบ่ายเย็น.

น. เวลาเย็น. (ป.; ส. สนฺธฺยา).

[เล่า] น. นํ้าเมาที่กลั่นหรือหมักแล้ว.

ก. อาการที่รู้สึกเย็นจับขั้วหัวใจเพราะหวาดกลัวเป็นต้น, มักใช้ควบกับคำ เย็น เป็น เย็นเยียบ หรือ เยียบเย็น เช่น เข้าไปในป่าช้ากลางคืนรู้สึกเย็นเยียบ.

ว. เย็น เช่น นํ้าล้นเลียงเอมโอช. (ม. คำหลวง วนปเวสน์).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ