ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้น, นอนหลับไม่รู้ นอนคู้ไม่เห็น.
(ปาก) ว. สบาย (ใช้แก่กริยานอน) เช่น นอนหลับอุตุ.
ว. มีประกายแวววาว เช่น เสื้อปักดิ้นเดินทองวาววับ.
ว. ใช้แก่กริยานอน หมายความว่า นอนอิ่ม เช่น นอนเต็มตา, ใช้แก่กริยาเห็น หมายความว่า เห็นชัด เช่น เห็นเต็มตา.
[ชฺระ-] (กลอน) ว. รายไป, เรียดไป, โบราณเขียนเป็น ชรดียด ก็มี เช่น ผลักให้ตากตนอยียด ชรดียดด้าวดิ้นดรนอนอยู่แล. (ม. คำหลวง กุมาร).
ว. อาการอย่างเป็นไข้ในระยะรุนแรงถึงกับนอนจนไม่อยากลืมตา เรียกว่า นอนซม.
ก. เปลี่ยนท่านอนจากท่าหนึ่งเป็นอีกท่าหนึ่งเช่นจากนอนหงายเป็นนอนตะแคง.
ว. นอนปลุกให้ตื่นยาก.
(ราชา) น. ผ้าห่มนอน.
ก. มีอาการซึมเซาอยากนอนมาก.
ว. นอนเหนือแผ่นดิน. (ป.).
ก. นอนพักผ่อนโดยไม่คิดว่าจะหลับ.