ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) น. ชนชาติผิวขาว.
น. ความเป็นไปของสามัญชน. (ป. โลกิย + วตฺต).
น. ชนต่างเผ่าหรือต่างเชื้อชาติที่อยู่อาศัยรวมกันกับชนเผ่าอื่นหรือเชื้อชาติอื่นที่มีจำนวนมากกว่า.
(สำ) ว. มีลักษณะที่สู้ไม่ยอมถอย.
น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุลา หรือ กุหล่า ก็ว่า.
น. ชนชาติข่าพวกหนึ่ง, ผีตองเหลือง ก็เรียก.
น. ชนชาติข่าพวกหนึ่ง, ตองเหลือง ก็เรียก.
น. เรียกชนชาติหนึ่งในตระกูลมอญ-เขมร.
[ชนนะบด] น. บ้านนอก, เขตแดนที่พ้นจากเมืองหลวงออกไป. (ป., ส. ชนปท).
(สำ) ก. ยุยงให้โกรธ เกลียด หรือวิวาทกัน.
น. ชนชาติต้องสู้และไทยใหญ่, กุหล่า หรือ คุลา ก็ว่า; (ถิ่น-พายัพ) ใช้เรียกชนต่างประเทศ เช่น เรียกชนชาติฝรั่งว่า กุลาขาว, เรียกชนชาติแขกว่า กุลาดำ.
(โบ) น. กัปตัน, นายเรือ; หัวหน้าหมู่ชน.