ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อะเสขะ-] น. อเสกขะ.
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
[กัน-] ว. กรรเอา, กลมกล่อม. (ข. กฺรเอา).
[ตฺระ-] ว. ตระชัก, เย็น. (ข. ตรฺชาก่).
ว. ไพเราะ, เพราะ, เสนาะ. (ข. พีเราะ).
[สฺระ-] (กลอน) ว. สะท้อน; อ่อน. (ข.).
[-รุทะกะ] (แบบ) ว. ไม่มีนํ้า. (ป.).
น. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.
[ทะวาทะสะมะ-] ว. ที่ ๑๒ เช่น ทวาทศมสุรทิน = วันที่ ๑๒. (ส.; ป. ทฺวาทสม).
ก. อยู่. (ข.).
ก. ได้. (ข.).
[จุดทะสะ] (แบบ) ว. สิบสี่. (ป. จุทฺทส; ส. จตุรทศ).