ค้นเจอ 560 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า,สวรรค์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไตรทิพ,ไตรทิพย์

[-ทิบ] น. สวรรค์ชั้นดาวดึงส์, สวรรค์ชั้นที่ ๒ หรือชั้นวิเศษสุด, สวรรค์ทั่วไป, ตรีทิพ ก็ว่า.

สวรรค,สวรรค-,สวรรค์

[สะหฺวันคะ-, สะหฺวัน] น. โลกของเทวดา, เมืองฟ้า. (ส. สฺวรฺค; ป. สคฺค).

ไถ

น. ชื่อหมู่ดาวฤกษ์ ซึ่งปรากฏเด่นชัดบนท้องฟ้า.

นภมณฑล

[นบพะมนทน] น. ท้องฟ้า. (ส. นโภมณฺฑล).

อันตลิกขะ

[อันตะลิกขะ] น. ท้องฟ้า, กลางหาว. (ป.; ส. อนฺตริกฺษ).

ท้องกิ่ว

ว. หิวจัด, มักใช้เข้าคู่กับคำ ท้องแขวน เป็น ท้องกิ่วท้องแขวน เช่น หิวจนท้องกิ่วท้องแขวน, ไส้กิ่วไส้แขวน ก็ว่า.

ท้องแข็ง

ว. อาการที่หน้าท้องตึงเพราะหัวเราะเต็มที่, ท้องคัดท้องแข็ง ก็ว่า.

ท้องเล็น

ว. เรียกข้าวสารที่หุงยังไม่สุกดี ยังมีแกนเมล็ดข้าวเหลืออยู่บ้าง ว่า ข้าวท้องเล็น.

พื้นท้อง

น. เนื้อตรงส่วนท้อง (โดยมากหมายถึงส่วนท้องของปลา).

มีท้องมีไส้

(ปาก) ก. มีท้อง.

เสาะท้อง

ว. ที่ทำให้ท้องเสีย เช่น กินของเปรี้ยวจัดหรือเผ็ดจัดทำให้เสาะท้อง.

หนักท้อง

ว. พอให้อิ่ม, พอประทังหิว, เช่น กินพอให้หนักท้อง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ