ค้นเจอ 492 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ท้องฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พื้นท้อง

น. เนื้อตรงส่วนท้อง (โดยมากหมายถึงส่วนท้องของปลา).

มีท้องมีไส้

(ปาก) ก. มีท้อง.

เสาะท้อง

ว. ที่ทำให้ท้องเสีย เช่น กินของเปรี้ยวจัดหรือเผ็ดจัดทำให้เสาะท้อง.

หนักท้อง

ว. พอให้อิ่ม, พอประทังหิว, เช่น กินพอให้หนักท้อง.

หน้าท้อง

น. ส่วนหน้าของท้อง ตั้งแต่ลิ้นปี่จนถึงบริเวณต้นขา เช่น ฉีดเซรุ่มป้องกันพิษสุนัขบ้าที่หน้าท้องหลังจากถูกสุนัขกัด; โดยปริยายหมายถึงท้องที่ยื่นเพราะมีไขมันมาก เช่น ผู้หญิงคนนี้สวยดี เสียแต่มีหน้าท้อง.

ช้างเผือก

น. แสงกลุ่มดาวที่แผ่เห็นสว่างเป็นพืดในท้องฟ้า เรียกว่า ทางช้างเผือก.

โพยม

[พะโยม] น. ท้องฟ้า, อากาศ, โพยมัน หรือ โพยมาน ก็ใช้. (ส. โวฺยมนฺ).

มืดครึ้ม

ว. มีแสงสว่างน้อยเพราะมีเมฆมากคล้ายจะมีฝนตก เช่น ท้องฟ้ามืดครึ้ม.

สุกใส

ว. แวววาว, แจ่มใส, เช่น ดวงตามีประกายสุกใส คืนนี้ท้องฟ้ามีดาวสุกใส.

แถน

น. เทวดา, ฟ้า.

นภา

(กลอน) น. ฟ้า.

เวหน

(กลอน) น. ฟ้า.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ