ผลการค้นหา

ทุติยะ* *ทุติยะ *ทุติยะ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 468 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุติยะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มรณันติก,มรณันติก-

[มะระนันติกะ-] ว. มีความตายเป็นที่สุด. (ป. มรณ + อนฺติก).

อัชฌัตติก,อัชฌัตติก-

[อัดชัดติกะ-] ว. ภายใน, เฉพาะตัว, ส่วนตัว, เช่น อัชฌัตติกปัญญา. (ป.).

ตติย,ตติย-

[ตะติยะ-] ว. ที่ ๓, คำรบ ๓, มักใช้ประกอบหน้าคำอื่น เช่น ตติยวาร. (ป.).

ภารธุระ

[พาระทุระ, พานทุระ] น. การงานที่รับทำ, กิจการที่ขวนขวายประกอบ.

ธุว,ธุว-

[ทุวะ-] (แบบ) ว. มั่น, เที่ยง. (ป.).

มาธุสร

[มาทุสอน] น. มธุสร, เสียงหวาน.

ติตติกะ

[ติด-] (แบบ) ว. มีรสขม. (ป.).

ติตถะ

[ติด-] (แบบ) น. ดิตถ์, ท่านํ้า. (ป.).

ติเรือทั้งโกลน

(สำ) ก. ตำหนิสิ่งที่ยังทำไม่เสร็จหรือที่ยังไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร, ติพล่อย ๆ ไปเสียก่อนที่จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร.

เย็นยะเยือก

ว. อาการที่รู้สึกหนาวสะท้านถึงขั้วหัวใจ, เย็นเยือก หรือ เยือกเย็น ก็ว่า.

เวฬุริยะ

น. แก้วไพฑูรย์. (ป.; ส. ไวฑูรฺย).

วัติ

[วัด, วัดติ] น. วดี, รั้ว. (ป. วติ).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด