ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ก. ยอมตามโดยไม่ขัดขืน, ยอมแพ้โดยดี.
(กลอน) ก. ล้มหกคะเมนทับกัน.
น. ดอกแก้ว. (ช.).
น. แก้วสีขาว.
น. หินแก้ว. (ส.).
ว. แบนจนผิดรูปผิดร่างเพราะถูกกดหรือทับ.
น. แก้วหุง; สายหยุด. (ช.).
(สำ) ก. คิดถึงผลที่จะได้ทางเดียว.
น. แก้วที่ทำเป็นแผ่น; โรคต้อชนิดหนึ่ง เรียกว่า ต้อกระจก. (ป., ส. กาจ = แก้ว, ดินที่ใช้ทำแก้ว).
ก. อาการที่หญ้าโทรมทับหญ้าที่ขึ้นใหม่อีก.
น. เสือ เช่น ทับตะโก ว่า ถิ่นของเสือ. (กะเหรี่ยง).
[ปฺระคนทับ, ปฺระคนทัน] ดู ประโคนธรรพ, ประโคนธรรพ์.