ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. งาม. (ส.).
ว. คม. (ส.).
ว. ไม่น่าปรารถนา. (ส.).
ว. ผู้กล่าวไพเราะ. (ป. วคฺคุ + วท ว่า ผู้กล่าว).
[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).
น. เสียง. (ส.).
[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).
[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).
[-รุทะกะ] (แบบ) ว. ไม่มีนํ้า. (ป.).
[รุดทฺระ] ว. น่ากลัวยิ่งนัก. น. เทวดาหมู่หนึ่งมี ๑๑ องค์ รวมเรียกว่า เอกาทศรุทร, ชื่อเทพสำคัญองค์หนึ่งในพระเวท ซึ่งพวกฮินดูถือว่าเป็นองค์เดียวกับพระศิวะ. (ส.; ป. รุทฺท).
[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).
น. “บทเพื่อตน”, ในตำราไวยากรณ์บาลีและสันสกฤตใช้เป็นเครื่องหมายให้ทราบว่า เป็นกริยากรรมวาจกหรือภาววาจก เช่น สูเทน โอทโน ปจิยเต = ข้าวสุกอันพ่อครัวหุงอยู่, ปจิยเต เป็นกริยาอัตตโนบท, ตรงข้ามกับ ปรัสสบท.