ค้นเจอ 2,279 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต.อ.พ.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พยัญชนะตัวที่ ๓๕ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กน, ถ้าเขียนตัว ร ควบกัน ๒ ตัว เรียกว่า ร หัน ร ตัวหน้าทำหน้าที่เหมือนไม้หันอากาศ ร ตัวหลังเป็นตัวสะกด เช่น กรรไตร (กันไตฺร) ยรรยง (ยันยง) และเมื่อสะกดพยัญชนะที่ไม่มีสระอื่นเกาะต้องอ่านเหมือนมีสระ ออ อยู่ด้วย เช่น กร (กอน) กุญชร (กุนชอน), ถ้าตามพยัญชนะอื่น แต่มิได้ทำหน้าที่เป็นตัวสะกดและมีคำอื่นตาม พยัญชนะที่อยู่หน้าตัว ร มักออกเสียง ออ และตัว ร ออกเสียง อะ เช่น จรลี (จอ-ระ-ลี) หรดี (หอ-ระ-ดี).

ประติมากร

[ปฺระติมากอน] น. ช่างปั้น, ช่างแกะสลัก.

อันต,อันต-,อันต-,อันตะ

[อันตะ-] น. ลำไส้ใหญ่, ราชาศัพท์ว่า พระอันตะ. (ป.; ส. อนฺตฺร).

จังกวด

น. จะกวด. (พจน. ๒๔๙๓). (ข. ตฺรกวต).

อกตเวที

[อะกะตะ-] น. ผู้ไม่ประกาศอุปการคุณที่ท่านทำแก่ตน, ผู้ไม่ตอบแทนอุปการคุณที่ท่านได้ทำแก่ตน, เป็นคำคู่กันกับ อกตัญญู. [ป. อ ว่า ไม่ + กต ว่า (อุปการะ) ที่ท่านทำแล้ว + เวที ว่า ผู้ให้รู้, ผู้ประกาศ].

ตลุก

[ตะหฺลุก] (ถิ่น) น. ปลักควาย, แอ่งน้ำตามลำห้วยที่ขาดเป็นช่วง ๆ ในหน้าแล้ง. (ข. ถฺลุก).

ปุรพ,ปุรพ-

[ปุระพะ-] ว. บุพ, บุพพะ. (ส. ปูรฺว).

ยุพ,ยุพ-

[ยุบพะ-] ว. หนุ่ม, สาว. (ป., ส. ยุว).

อัมพ,อัมพ-

[อำพะ-] น. ต้นมะม่วง, ใช้ว่า อัมพพฤกษ์ ก็มี. (ป.; ส. อามฺร).

หวิด

ว. เฉียด, จวนเจียน, เกือบ, เช่น หวิดถูกลอตเตอรี่, หวุดหวิด ก็ว่า.

จิตต,จิตต-,จิตต์

[จิดตะ-] (แบบ) น. จิต. (ป.).

ชาต,ชาต-,ชาตะ

[ชาตะ-] ก. เกิด. (ป.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ