ผลการค้นหา

ต้นเฟิน* *ต้นเฟิน *ต้นเฟิน*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 1,230 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ต้นเฟิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พฤกษราช

น. ต้นปาริชาต. (ส.).

มะลิน

(โบ) น. ต้นกระบก.

มิรันตี

น. ต้นดาวเรือง. (ช.).

ยังกาหลา

น. ต้นมะตาด. (ช.).

ยูถิกา

น. ต้นพุทธชาด. (ส.).

โยถิกะ

น. ยูถิกา, ต้นพุทธชาด.

หน่อไม้

น. หน่อของต้นไผ่.

หัวคุ้ง

น. ส่วนเริ่มต้นของโค้งแม่น้ำ.

หัวแม่ตีน,หัวแม่เท้า

น. นิ้วต้นของเท้า.

อโนชา

น. ต้นอังกาบ. (ป.).

แยงแย้

น. ไม้จำพวกเฟินเลื้อย ต้นเป็นเถาสั้น รากกระด้าง สีดำแดง เกาะตามหลืบหิน ใบคล้ายใบมะคำไก่. (พจน. ๒๔๙๓).

หญ้าถอดปล้อง

น. ชื่อเฟินชนิด Equisetum debile Roxb. ex Vauch. ในวงศ์ Equisetaceae ลำต้นเป็นปล้อง ๆ มักขึ้นตามรอยแตกของกำแพง ใช้ทำยาได้.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด