ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. รบเร้าออดอ้อนเรื่อยไปจนน่ารำคาญ.
[รัดตะ-] น. รัดประคน.
ดู ศต-, ศตะ.
ก. เอาสิ่งที่เป็นผืนแผ่นบาง ๆ โบกขึ้นลง, พัดหรือโบกด้วยอาการเช่นนั้น, โดยปริยายหมายถึง แพร่กระจาย เช่น ข่าวนี้กระพือไปอย่างรวดเร็ว.
ก. เอาปูนโบกอิฐหรือสิ่งอื่นที่ก่อขึ้น.
[โปกขะระ-] น. โบกขร, ใบบัว. (ป.).
ก. โบกหรือกระพือขึ้นลงไปมาช้า ๆ, ยาบ ๆ ก็ใช้.
[อัดตะวินิบาดตะกำ] น. การฆ่าตัวตาย.
[นาตะดนตฺรี] น. ลิเก.
[-ตะ] (แบบ) น. ไม้แคฝอย. (ป.).
[-ตะ-] ว. พอประมาณ, น้อย. (ป.).
[สับตะ-] ว. เจ็ด. (ส.).