ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. การใช้อำนาจบริหารเด็ดขาด, เรียกลัทธิหรือแบบการปกครองที่ผู้นำคนเดียวหรือบุคคลกลุ่มเดียวใช้อำนาจอย่างเด็ดขาดในการบริหารประเทศว่า ลัทธิเผด็จการ, เรียกผู้ใช้อำนาจเช่นนั้นว่า ผู้เผด็จการ.
ก. ตกอยู่ในอำนาจ, ใช้อำนาจ, เช่น ลุอำนาจโทสะ.
(กฎ) น. ผู้มีอำนาจและหน้าที่ในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดี.
น. ที่อยู่สูงขึ้นไป, โดยปริยายหมายถึงผู้หรือสิ่งที่มีอำนาจเหนือกว่า.
น. เสียงก้องกังวาน หมายความว่า เสียงของผู้มีอำนาจ.
(ปาก) น. ภรรยาของผู้มีอำนาจในวงราชการบ้านเมือง.
ก. ยอมอยู่ในอำนาจ.
ก. ถือตัวว่ามีอำนาจ.
ว. มีอำนาจรุ่งเรือง.
น. อำนาจแห่งเทวดา.
ก. หมดอำนาจ.