ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ให้ท่า, เปิดช่อง.
น. ช่อง, ระวาง.
น. ท้องฟ้า. (ส.).
น. ส่วนของท้องระหว่างสะดือกับหัวหน่าว.
น. ท้องลูกคนแรก.
ว. อ้วนท้องพลุ้ย.
[เหวฺ] น. ช่องลึกลงไปในภูเขา, ช่องลึกหว่างเขา.
[ขะแหฺม่ว] ก. ผ่อนลมหายใจให้ท้องยุบลง, บังคับกล้ามเนื้อท้องให้ท้องยุบลง, กระแหม่ว ก็ว่า.
[พฺลุ้ย] ว. ยุ้ย, ยื่นออกมาอย่างท้องคนอ้วน, เช่น ท้องพลุ้ย พุงพลุ้ย.
(โบ) น. พยาธิในท้องชนิดหนึ่ง เช่น ลางคาบมีตืดมีเอือนในท้องนั้น. (ไตรภูมิ).
ก. ทำให้เป็นช่องเป็นรู.
น. ช่อง, รูที่ผ่านได้, โอกาส, ทาง.