ค้นเจอ 481 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ช่อ,กำ,มัด,ห่อ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หมากสมัด

[หฺมากสะหฺมัด] น. ผลหมาก พลูจีบ และยาเส้น จัดเป็นชุดสำหรับขาย. (ข. สฺลาถฺมาต่).

กงเกวียนกำเกวียน

(สำ) ใช้เป็นคำอุปมาหมายความว่า เวรสนองเวร, กรรมสนองกรรม, เช่น ทำแก่เขาอย่างไร ตนหรือลูกหลานเป็นต้นของตนก็อาจจะถูกทำในทำนองเดียวกันอย่างนั้นบ้าง เป็นกงเกวียนกำเกวียน.

ปากจู๋

น. ปากที่ห่อยื่นออกมา.

หู่

ก. ยู่เข้า, หดเข้า, ห่อเข้า.

มัชฌิมวัย

[มัดชิมะ-, มัดชิมมะ-] น. วัยกลางคน.

เป็นเนื้อเป็นหนัง

ว. เป็นชิ้นเป็นอัน, เป็นกอบเป็นกำ.

มรรษ,มรรษะ

[มัด, มัดสะ] น. ความเพียร, ความอดทน. ก. อดทน. (ส. มรฺษ).

กัมป,กัมป-,กัมปน,กัมปน-

[กำปะ-, กำปะนะ-] น. การหวั่นไหว, แผ่นดินไหว. (ป., ส.).

เสียกำซ้ำกอบ,เสียกำแล้วซ้ำกอบ

(สำ) ก. เสียน้อยแล้วยังจะต้องเสียมากอีก เช่น พระองค์ช่างเชื่อฟังคำคนชั่วโฉด ชาวเมืองมันกล่าวโทษพลอยโกรธตอบ เสียกำแล้วจะซ้ำกอบกระมังหนา. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).

มัธยม,มัธยม-

[มัดทะยม, มัดทะยมมะ-] ว. กลาง, ปานกลาง. (ส.).

อากัมปนะ,อากัมปะ

[-กำปะ-] น. ความหวั่นไหว. (ส.).

มัชฌิมประเทศ

[มัดชิมะ-, มัดชิม-] น. ประเทศอินเดีย, ตามแบบหมายถึงอินเดียตอนกลาง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ