ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).
น. แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการให้ยาชาและยาสลบ.
น. ผู้มีกำเนิดดี, ลูกผู้มีสกุลดี. (ป. สุ + ชา, สุ + ชาต).
น. ลิ้น. (ป.; ส. ชิหฺวา).
[สะหฺลัก-] น. ใบชา. (ข. สฺลึกแต).
ว. หนาวมากจนรู้สึกชาคล้ายเป็นเหน็บ.
น. ชื่อเพลงสำหรับว่าแก้กันระหว่างชายกับหญิง เป็นเพลงที่นิยมว่าปากเปล่าโดยอาศัยปฏิภาณเป็นสำคัญ เมื่อว่าจบบทแล้ว ลูกคู่จะรับพร้อมกันว่า ชา ฉา ชา ฉาด ชา หน่อยแม่.
[ปฺระชาทิปะไต, ปฺระชาทิบปะไต] น. ระบอบการปกครองที่ถือมติปวงชนเป็นใหญ่, การถือเสียงข้างมากเป็นใหญ่. (ส. ปฺรชา + ป. อธิปเตยฺย).
น. ลิ้นซึ่งเป็นใหญ่ในการลิ้มรส. (ป. ชิวฺหา + อินฺทฺริย).
[ชิด, ชิตะ-] ก. ชนะแล้ว. (ป., ส.).
[ชาปะนะ-] น. การเผาศพ, การปลงศพ. (ป.).
[บับพะชา] น. บรรพชา, การบวช. (ป. ปพฺพชฺชา).