ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แหฺม่ม] น. คำเรียกหญิงฝรั่ง.
(โบ) ก. ลือชา.
(ถิ่น-พายัพ) น. ต้นชา. [ดู ชา ๑ (๑)].
น. วิชาที่ว่าด้วยการให้ยาชาและยาสลบ.
[อะพิดชา] น. ความโลภ, ความอยากได้. (ป.).
ก. เต้นหมุนเวียนวนไปด้วยเท้าอย่างเต้นรำของฝรั่ง, เต้นรำ ก็ว่า.
[อุปัดชายะ-, อุบปัดชายะ-, อุปัดชา, อุบปัดชา] น. พระเถระผู้เป็นประธานการบวชกุลบุตรในพระพุทธศาสนา. (ป.; ส. อุปาธฺยาย).
น. แพทย์ผู้เชี่ยวชาญการให้ยาชาและยาสลบ.
น. ผู้มีกำเนิดดี, ลูกผู้มีสกุลดี. (ป. สุ + ชา, สุ + ชาต).
น. แตรที่มีปลายบานอย่างดอกลำโพง เป็นเครื่องดนตรีที่ดัดแปลงมาจากของฝรั่ง, แตรลำโพง ก็เรียก.
ก. เอาใบไม้บางชนิด เช่น ใบฝรั่ง ใบมะยม มาเป่าให้เป็นเพลง.
[สะหฺลัก-] น. ใบชา. (ข. สฺลึกแต).