ค้นเจอ 441 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จิรายุทธ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ยุให้รำตำให้รั่ว

(สำ) ก. ยุให้แตกกัน, ยุให้ผิดใจกัน.

พยัญชนะตัวที่ ๒๓ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น ประมาท บท ธาตุบิสมัท.

ใช้ประสมกับตัว ร อ่านเป็นเสียง ซ ในคำบางคำ เช่น ทราบ แทรก ทรง และในคำบางคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต เช่น ทรัพย์ อินทรีย์ มัทรี, ที่อ่านเป็นเสียงเดิมคือ ทร (ไม่ใช่ ซ) ก็มี เช่น ภัทรบิฐ.

[ทะ] ใช้เป็นคำนำหน้านาม แปลว่า คน, ผู้, เช่น ทนาย ทแกล้ว.

จิร,จิร-

[-ระ-] ว. นาน, ช้า. (ป., ส.).

วธ,วธ-

[วะทะ-] ก. ฆ่า. (ป., ส.).

อันธ,อันธ-

[อันทะ-] ว. มืด, มืดมน, เช่น อันธกาล; โง่, ทึบ, เช่น อันธปัญญา; มองไม่เห็น, บอด, เช่น อันธจักษุ. (ป., ส.).

ราแจว,ราพาย

ก. เอาแจวหรือพายแตะน้ำเรียด ๆ เพื่อชะลอเรือไว้.

ยุว,ยุว-,ยุวา,ยุวาน

น. ชายหนุ่ม. ว. หนุ่ม, รุ่น. (ป.; ส. ยุวนฺ, ยุวานก).

จินต

[จินตะ-] ก. คิด. (ป., ส.).

จินต-

[จินตะ-] ก. คิด. (ป., ส.).

อนธ,อนธ-,อันธ,อันธ-

[อนทะ-, -ทะ-] ว. มืด, มืดมน; โง่, ทึบ; มองไม่เห็น, บอด. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ