ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-มะสัด] (ปรัชญา) น. ความจริงขั้นสุดท้าย, ความจริงขั้นสูงสุด.
ว. ควรถือได้ว่าเป็นจริง, คล้ายกับที่เป็นจริง, เช่น เขาแสดงบทบาทในละครได้อย่างสมจริง; ตามความเป็นจริง เช่น เขาทำได้สมจริงอย่างที่พูดไว้; (วรรณ) เหมือนจริงแต่ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด เช่น นวนิยายสมจริง เรื่องสมจริง.
ว. ไม่ใช่ของจริง, ไม่ใช่ของแท้.
ก. ไม่เปิดเผย เช่น ปิดบังความรู้ ปิดบังความจริง.
(สำ) ก. รู้ไม่จริงสักอย่างเดียว.
ก. กล่าวโทษ, ใส่ความ; หาเรื่องไม่จริงมาว่า.
(สำ) ก. แสร้งทำเล่น ๆ หรือล้อหลอกเป็นการลองเชิง แต่เมื่อเห็นเขาเผลอตัวหรือไม่ว่าก็เอาจริง, เล่นก็ได้ จริงก็ได้.
น. ข้อความหรือเหตุการณ์ที่เป็นมาหรือที่เป็นอยู่ตามจริง; (กฎ) ข้อความหรือเหตุการณ์ที่วินิจฉัยแล้วว่าเป็นจริง (แตกต่างกับข้อกฎหมาย).
ว. จริง ๆ, ยิ่งนัก, จริงทีเดียว, เช่น สวยแท้ ๆ ลูกของตัวแท้ ๆ.
ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.
ว. ชะงัด, แม่นยำ, ขลัง, แน่, ได้จริง.
ก. พูดทึกทักเอาราวกับเป็นจริง.