ค้นเจอ 244 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จริง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อันติมสัจ

[-มะสัด] (ปรัชญา) น. ความจริงขั้นสุดท้าย, ความจริงขั้นสูงสุด.

สมจริง

ว. ควรถือได้ว่าเป็นจริง, คล้ายกับที่เป็นจริง, เช่น เขาแสดงบทบาทในละครได้อย่างสมจริง; ตามความเป็นจริง เช่น เขาทำได้สมจริงอย่างที่พูดไว้; (วรรณ) เหมือนจริงแต่ไม่ใช่ความจริงทั้งหมด เช่น นวนิยายสมจริง เรื่องสมจริง.

เท็จเทียม

ว. ไม่ใช่ของจริง, ไม่ใช่ของแท้.

ปิดบัง

ก. ไม่เปิดเผย เช่น ปิดบังความรู้ ปิดบังความจริง.

รู้อย่างเป็ด

(สำ) ก. รู้ไม่จริงสักอย่างเดียว.

หาความ

ก. กล่าวโทษ, ใส่ความ; หาเรื่องไม่จริงมาว่า.

ทีเล่นทีจริง

(สำ) ก. แสร้งทำเล่น ๆ หรือล้อหลอกเป็นการลองเชิง แต่เมื่อเห็นเขาเผลอตัวหรือไม่ว่าก็เอาจริง, เล่นก็ได้ จริงก็ได้.

ข้อเท็จจริง

น. ข้อความหรือเหตุการณ์ที่เป็นมาหรือที่เป็นอยู่ตามจริง; (กฎ) ข้อความหรือเหตุการณ์ที่วินิจฉัยแล้วว่าเป็นจริง (แตกต่างกับข้อกฎหมาย).

แท้ ๆ

ว. จริง ๆ, ยิ่งนัก, จริงทีเดียว, เช่น สวยแท้ ๆ ลูกของตัวแท้ ๆ.

เก่งแต่ปาก

ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.

ชำงัด

ว. ชะงัด, แม่นยำ, ขลัง, แน่, ได้จริง.

ซ้อมค้าง

ก. พูดทึกทักเอาราวกับเป็นจริง.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ