ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ผ้าทั่ว ๆ ไป, ผ้านุ่งผ้าห่ม.
ว. เรียกลักษณะการห่มผ้าของพระอย่างหนึ่ง คือเอาจีวรจีบเข้าแล้วพาดบ่า แล้วคาดรัดประคดอก ว่า ห่มพาดควาย.
ว. อาการที่คันทำให้ต้องเการํ่าไป เรียกว่า เกาคะเยอ คันคะเยอ.
(ถิ่น-พายัพ) น. ไม้ยุงปัดทำด้วยต้นขัดมอน เรียกว่า ไม้ยู.
[คัน-] ก. ไคล, ไป. (แผลงมาจาก ไคล).
น. คันธนู. (ส. วาณาสน).
น. ผ้าห่มเฉียงบ่า ราชาศัพท์ใช้ว่า ผ้าทรงสะพัก. ก. ห่มผ้า, ห่มคลุม, เช่น สะพักพระถันปทุเมศ. (ม. ร่ายยาว ทานกัณฑ์).
[อาคันตุกะ-] น. แขกผู้มาหา. (ป., ส.).
น. เสื้อชนิดหนึ่ง เช่น ห่มโกตไตอวดอ้าง. (พยุหยาตรา), กุฏไต ก็ว่า.
[วาละ-] น. ผ้าห่มทำด้วยขนสัตว์. (ป.).
น. ผื่นคันเป็นพิษเห่อขึ้นตามผิวหนัง.
[สะราด] น. คันศร. (ส.).