ผลการค้นหา

ค้นเจอ 271 รายการ

ว. ที่พูดพล่าม พูดพล่อย หรือพูดโดยไม่ยั้งคิดเสียก่อนว่าอะไรควรพูดหรือไม่ควรพูด.

น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).

น. ประโยชน์ที่ควรได้ควรเสียซึ่งมีอยู่ในส่วนรวม, การได้การเสียร่วมกับคนอื่น, เช่น เขาไม่สนใจงานนี้เพราะไม่มีส่วนได้ส่วนเสียด้วย.

(สำ) ก. ทำการใหญ่ไม่ควรตระหนี่.

ก. ละทิ้ง เช่น บมิควรดูดอมดูดาย. (สมุทรโฆษ).

ก. ฉวยโอกาสเอาประโยชน์ที่ไม่ควรจะได้.

(สำ) มีโอกาสดีควรรีบทำ.

ก. แนะนำแนวทางว่าควรจะปฏิบัติอย่างไร.

(แบบ) น. อาหารควรบริโภค. (ป., ส.).

ว. พึงได้, ควรได้. (ส.; ป. ลพฺภ).

[เลหะยะ] (แบบ) ว. (ของ) ควรลิ้ม. (ส.).

[วัด] ว. ที่ควรเว้น. (ส. วรฺชฺย).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ