ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เวลามืด. (ส.).
[อะหฺรุ่ม] ว. มืดคลุ้ม.
น. เวลาแรกมืด, เวลายังไม่ดึก.
ว. มืดมัว, มืดมาก, มืดจนมองไม่เห็นทาง, มักใช้เข้าคู่กับคำ อนธการ เป็น มืดมนอนธการ.
[ชฺระ-] (กลอน) ว. คลุ้ม, มืด, งำ.
น. ไฟ. (ส. ตโมไพรี ว่า ศัตรูของความมืด).
น. ที่เร้นลับ, ซอกที่มืด, เช่น เขายืนอยู่ในมุมมืด.
[ชฺระ-] (กลอน) ว. ชื้อ, ชอื้อ, มืดมัว, มืดคลุ้ม, ครึ้ม, อับแสง, เช่น ด่งงไซรชรเอมชรอื้อ อรทื้อแทบทางเดอร. (ม. คำหลวง ชูชก), ฟ้าหล้าเข็ดขาม ชรอื้อชรอ่ำอับทิศ. (สมุทรโฆษ).
[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.
[ทอระ-] (กลอน) ว. ชรอุ่ม, มืด, มืดมัว.
[พะนัดสะดม] น. ป่ามืด, ป่าทึบ.
น. ส่วนของเดือนจันทรคติที่พระจันทร์มืด คือ ตั้งแต่แรมคํ่าหนึ่งไปถึงสิ้นเดือน.