ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. โง่, มีปัญญาทึบ.
(สำ) ก. เห็นคนอื่นดีกว่าญาติพี่น้อง.
(ปาก) ก. รีบร้อน เช่น แหกขี้ตามาแต่เช้า.
สะลึมสะลือ ยังไม่ได้สติ เพราะเพิ่งตื่นนอน
ตื่นเช้ามาเมาขี้ตา เผลอล็อกห้องแต่ลืมหยิบกุญแจออกมา
น. ขี้. (ป., ส.).
น. น้ำมันที่เป็นขี้ตะกอน.
ก. ไปถ่ายอุจจาระ, ไปขี้, ทุ่ง ก็ว่า.
(ปาก) ว. ขี้เมา.
น. เรือต่อชนิดหนึ่ง คล้ายเรือสำปั้น แต่มีขนาดเล็กและเพรียวกว่า ล่มง่าย ผู้ชำนาญจึงจะพายได้.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.