ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ขี้. (ป., ส.).
น. น้ำมันที่เป็นขี้ตะกอน.
ก. ไปถ่ายอุจจาระ, ไปขี้, ทุ่ง ก็ว่า.
(ปาก) ว. ขี้เมา.
ว. เลอะเลือน, จำได้บ้างไม่ได้บ้าง, ขี้หลงขี้ลืม ก็ว่า.
ก. สำแดงให้รู้เห็น เช่น อวดฤทธิ์อวดเดช, แสดงให้ปรากฏ เช่น อวดความสามารถ, นำออกให้ดูให้ชม เช่น เอาของมาอวด, ยกย่องต่อหน้าคน เช่น อวดว่าลูกตัวเก่ง, แสดงให้ผู้อื่นเข้าใจว่าตนมีคุณสมบัติเช่นนั้น ทั้ง ๆ ที่มิได้มี เช่น อวดเก่ง อวดภูมิ.
ว. หลง ๆ ลืม ๆ, ขี้หลงขี้ลืม, กะปํ้ากะเป๋อ ก็ว่า.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว.
ก. ขี้เกียจ, ไม่อยากทำงาน.
(ปาก) ว. ตระหนี่, ขี้เหนียว ก็ว่า.
(สำ) ก. ทำสิ่งที่ไม่สมควรให้ผู้น้อยเห็น.
(สำ) ก. แพ้ตามกติกาแล้วยังไม่ยอมรับว่าแพ้จะเอาชนะด้วยกำลัง, แพ้แล้วพาล.