ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สะถาปัดตะยะ-] น. แบบร่างหรือต้นแบบการออกแบบก่อสร้าง.
น. ส่วนหลังของขานับตั้งแต่โคนขาถึงขาพับ.
น. ที่สำหรับนั่ง ไม่มีพนัก อาจมีขาหรือไม่มีขาก็ได้.
ก. คานขา.
น. ส่วนที่ต่อระหว่างขาส่วนบนกับขาส่วนล่าง สำหรับคู้ขาเข้าและเหยียดขาออก เช่น คุกเข่า ตีเข่า ขึ้นเข่า, ราชาศัพท์ว่า พระชานุ.
น. ส่วนหน้าของขานับตั้งแต่โคนขาถึงหัวเข่า.
(ถิ่น-อีสาน) น. อวัยวะส่วนหลังของลำแข้ง ตั้งแต่ขาพับลงไปถึงส้นเท้า เช่น ตัว ๑ ขบขะน่อง. (ม. สำนวนอีสาน ชูชก), กระน่อง หรือกระหน่อง ก็เรียก.
(สำ) ก. ทำผิดหลักเกณฑ์ที่ตนกำหนดไว้เอง.
น. ที่สำหรับนอนหรือตั้งสิ่งของ มีขา ๔ ขา รูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า.
น. ส่วนของแขนหรือขาที่พับได้.
น. ขาของว่าวจุฬา.
น. ส่วนของขาที่พับได้อยู่หลังเข่า.