ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ดู ทอง ๒.
น. ทองตะโก.
น. ทองประทากล้อง.
น. ทอง; กำมะถัน.
น. ทอง เช่น เรืองไร.
ว. น่าหัวเราะ, ชวนหัวเราะ, ขัน ก็ว่า.
(สำ) น. ผู้ที่มีความรู้ความสามารถน้อยแต่อวดแสดงแข่งกับผู้ที่มีความรู้ความสามารถสูง.
[มะหาขันทะกะ] น. ชื่อคัมภีร์พระวินัยหมวดหนึ่ง. (ป.).
น. ภาชนะเครื่องเขินอย่างหนึ่งสำหรับใส่ของ รูปคล้ายขัน มีขนาดต่าง ๆ, ต่อมาได้อนุโลมเรียกขันเคลือบทรงสูงว่า ขันโอ.
(ถิ่น-อีสาน) น. ต้นทอง. (ดู ทอง ๒).