ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. ไม่มีจะกิน, ขาดแคลนอาหาร, มีไม่พอกิน.
น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).
ว. เหมาะที่จะกิน.
น. ของสำหรับกิน.
น. การกินอาหาร.
[สะหฺวา-] ก. ขยุ้มกินอย่างตะกละลุกลนอย่างลิงกิน, (ปาก) กินอย่างตะกละ.
ก. กินอาหารที่เขาจัดมาเป็นสำรับ, (สำ) กินอาหารอย่างดี.
[ขะเหฺมือบ] ก. กลืนกินอย่างปลา, กินอย่างตะกละ.
ก. ตื่นสายมาก ในความว่า นอนกินบ้านกินเมือง; (ปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง.
(โบ) ก. ครองเมือง.
(สำ) ก. ไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย.
(สำ) ก. รู้ดีอยู่แล้วแสร้งทำเป็นไม่รู้.